Photos (118)

Friends (2294)

Groups

Scrapbook

Give a Gift Add as a Friend Send Message Leave Comment Add to Favorites Give 'em Five Block User

What is MiMs NäRäKä doing now?

คิดว่ากูจะโกรธหรอสัส...คิดผิดว่ะ กูรู้สึกดีด้วยซ้ำ คนดีๆอย่างกูไม่ต้องการคนเหี้ยๆอย่ามึงหรอกนะอีร่าน!!!!! 555+

2 days ago · Comment »

Location

บางกอก, Thailand

Birthday

October 14

Points

2294 Friends

4151 Profile Comments

101 Photo Comments

25 Fives

105 Scraps

Info

http://m1mzzzzzz.hi5.com - Send it to your friends

Birthday

October 14

Location

บางกอก, Thailand

Interests

Favorite Music

Music Playlist at MixPod.com

Favorite Books

"เรืองราวของความรัก"

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเกาะแห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน ทั้ง...
ความสุข ความเศร้า ความรู้ ความรัก และอื่นๆอีกมากมาย

วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่าเกาะกำลังจะจมน้ำ
ดังนั้นความรู้สึกทั้งหมดจึงได้เตรียมเรือเพื่อจะหนีออกจากเกาะ
มีเพียงความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจจะอยู่บนเกาะจนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
เมื่อเกาะเกือบจมแล้วความรักจึงตัดสินใจขอความช่วยเหลือ

ความรวยแล่นเรือผ่านมา และตอบว่า
\"ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไปไม่ได้เพราะเรือของฉันเต็มไปด้วยทองและเงินแล้ว ฉันไม่มีที่ให้เธอ\"

ความรักจึงถามความเห็นแก่ตัวซึ่งผ่านมาพอดี
\"ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก คุณน่ะตัวเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกไปด้วย\"

เมื่อความเศร้าลอยเรือผ่านเข้ามา ความรักจึงขอความช่วยเหลืออีกครั้ง แต่ได้รับคำตอบว่า
\"โอ้ความรัก ตอนนี้ฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษนะ\"

ความสุขได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน แต่เข้าไม่ได้ยินแม้แต่เสียงร้องเรียกความช่วยเหลือจากความรักเพราะมัวแต่กำลังคุย

ทันใดนั้นมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา \"มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง\"
ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก จนลืมถามว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้น

เมื่อเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง ก็จากกันไปตามทางของแต่ละคน
ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเขา

ความรักจึงถามความรู้\"ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน\"
ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรอบรู้ของตนเองว่า\"เวลา\"
ความรักถามต่อว่า \"แล้วทำไมเวลาถึงช่วยฉันล่ะ\"
ความรู้จึงตอบว่า\"ก็มีเพียงเวลาเท่านั้น ที่จะเข้าใจว่า ความรักนั้นยิ่งใหญ่แค่ไหน\"

แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่เราอาจลืมเลือนไป
ขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยออกจากเกาะ
ความรักคงยุ่งอยู่กับการมองหาผู้อื่น จนลืมมองมาที่ความเป็นเพื่อนซึ่งเลือกที่อยู่เคียงข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว
เพราะความเคยชินความรักจึงมองไม่เห็นความสำคัญของความเป็นเพื่อน

ในขณะที่ความรักจากไปพร้อมเวลา
ความเป็นเพื่อนรู้สึกดีใจมากที่ความรักปลอดภัย
และแม้จะต้องห่างกัน แต่ความเป็นเพื่อนกลับรู้สึกเป็นสุข
เพราะความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า แม้เกาะนี้จะจมลงไปชั่วนิรันดร์
แต่ความเป็นเพื่อน จะยังเป็นอมตะในใจของความรักตลอดไป
แม้จะไม่ยิ่งใหญ่ แต่จะอยู่เคียงข้างความรักเสมอ